Czarka ze spodkiem są przykładem porcelany miśnieńskiej zdobionej poza manufakturą, przez tzw. malarzy domowych (niem. Hausmalerei). Dekorowali dostarczoną białą szkliwioną porcelanę miśnieńską lub - jak te naczynia - wzbogacali malaturę wykonaną w wytwórni podszkliwnym kobaltem.

Do oryginalnej dekoracji czarki i spodka dalekowschodnim wzorem ptaka na skale malarz domowy F. J. Ferner dodał typowe dla niego motywy. Są to uproszczone kwiaty, ptaki, postaci ludzkie i architektura. Artysta malował je wielobarwnie, przede wszystkim czerwienią i zielenią, a poszczególne elementy i ornamenty dodatkowo podkreślił złotem. Nieznany z imienia Ferner działał w l. 1745–1750 w Saksonii i Turyngii i zdobił głównie miśnieńską porcelanę drugiego gatunku.

W zbiorach Zamku Królewskiego w Warszawie znajdują się jeszcze dwa przykłady tak zdobionych miśnieńskich naczyń: komplet czarki ze spodkiem oraz mlecznik.