Filiżanka ze spodkiem należą do zespołu naczyń zdobionych kwiatami malowanymi w konwencji tzw. indianische Blumen. Była to bardzo popularna dekoracja malarska porcelany miśnieńskiej od połowy l. 20. do l. 40. XVIII stulecia.

Kwiaty stylizowano wg wzorów stosowanych na porcelanie Kangxi z przełomu XVII i XVIII w., jak również na wyrobach japońskich w stylu Kakiemona. Wśród najczęściej malowanych roślin można wyróżnić: chryzantemy, peonie i astry oraz gałązki sosny, bambusa i kwitnącej śliwy. Kompozycje stylizowanych ukwieconych gałązek tych roślin często wzbogacano owadami i ptakami. Emaliowe tło w kolorze purpury manganu, które pokrywa zewnętrzne ścianki filiżanki i spodnią powierzchnię spodka stosowano już w 1726, choć w specyfikacji wytwórni odnotowano je dopiero w 1731.

Do dziś zachowały się nieliczne przykłady tak zdobionych naczyń z serwisów do kawy i herbaty.

[Anna Szkurłat]