Pierwsze talary w Niderlandach wybiły w 1538 r. wspólnie trzy miasta: Deventer, Kampen i Zwolle, a niezależnie od nich książę Geldrii Karol van Egmond. Karolusgulden, wprowadzony w ordynacji z 7 IV 1544 r., był pierwszym talarem Niderlandów Południowych — w niedalekiej przyszłości to właśnie talary staną się głównym produktem tutejszych mennic. Jego kurs ustalono na 20 stuiverów-patardów (czyli obrachunkowy funt) i suma ta aż do XX w. będzie stałym odpowiednikiem niderlandzkiego guldena. Karolusgulden bito jednak krótko, tylko do 1552 r.

Karol V (1515-1556), Carlos, Karel, syn Filipa I (IV) Pięknego, króla Kastylii, syna cesarza Maksymiliana I, i Joanny Obłąkanej, królowej Kastylii, ur. w 1500 r., książę Burgundii i Brabancji od 1515 r., od 1516 r. król Kastylii, Leónu i Aragonii (tj. zjednoczonej po raz pierwszy Hiszpanii), od 1519 r. król Rzymu, od 1530 r. cesarz, zm. w 1558 r. Mimo drugorzędnej roli Hiszpanii w państwie Karola był to czas jej największego rozwoju kolonialnego. W 1549 r. Karol ustanowił dziedziczenie prowincji niderlandzkich przez swych potomków, a w 1555 r. przekazał panowanie w Niderlandach synowi Filipowi II.

[Borys Paszkiewicz, Anita Chiron-Mrozowska, oprac. Michał Zawadzki]