Filip Dobry ordynacją z 23 I 1434 r. zjednoczył system monetarny burgundzkich Niderlandów, opierając się na pieniądzu Flandrii. Od tego czasu aż do XVIII w. monety wybijane w różnych prowincjach prezentowały ten sam standard i zasadniczo ten sam typ stempli; ich pochodzenie zaznaczone było szczegółami legendy (tu: moneta nova ducatus Brabantiae) i herbu. Jedną z nowości tego panowania był stuiver (‘sypiący iskry’, w południowych prowincjach nazywany patard); zwany był vierlander, ponieważ bito go w Brabancji, Flandrii, Hainaut i Holandii. Stanowił równowartość 12 denarów, toteż po francusku często nazywany był sol lub sou, jak francuska moneta 12-denarowa. W XVI w. jego wartość ustaliła się na 1/20 złotego (guldena). Dlatego do najnowszych czasów stuiverem nazywano w Królestwie Niderlandów monetę pięciocentową.

Karol Zuchwały (1467-1477), Charles le Téméraire, Karel de Stoute, Karol Marcin, syn Filipa III Dobrego, księcia Burgundii i Brabancji, oraz Izabeli, księżniczki portugalskiej, ur. w 1433 r., książę Burgundii, Brabancji i Luksemburga od 1467 r. (rzeczywiste rządy objął już w 1465 r.), landgraf Alzacji od 1469 r., książę Geldrii od 1473 r., dążył do przywrócenia królestwa Burgundii, lecz rządził zapalczywie i okrutnie. Zginął w bitwie z buntownikami pod Nancy w 1477 r.

[Borys Paszkiewicz, Anita Chiron-Mrozowska, oprac. Michał Zawadzki]