Denar był podstawową srebrną monetą rzymską. We wczesnym średniowieczu pojawił się szerzej w wyniku reformy monetarnej przeprowadzonej przez Karola Wielkiego (768-814). Odpowiadał on wówczas 1/240 funta karolińskiego, czyli ważył ok. 1,7 g. Do XIV wieku stanowił on podstawową jednostkę monetarną w Europie. W Polsce bity aż do XVII wieku, od końca XIV wieku jako najdrobniejszy nominał.

Henryk II (1235-1248), syn Henryka I, księcia Brabancji, i Matyldy, hrabianki Flandrii i Boulogne, ur. przed 1213 r. (w 1207 r.?), książę Brabancji od 1235 r., zm. w 1248 r. Za wsparcie cesarza Fryderyka II otrzymał w 1244 r. hrabstwo Dalhem, lecz w 1247 r. wsparł swego siostrzeńca Wilhelma Holenderskiego jako kandydata do tronu niemieckiego.
Henryk III (1248-1261), syn Henryka II, księcia Brabancji, i Marii, córki króla niemieckiego Filipa, ur. ok. 1230/31, książę Brabancji od 1248 r., stronnik Wilhelma Holenderskiego, następnie wikariusz Rzeszy w imieniu Alfonsa Kastylijskiego, zm. w 1261 r. Autor pieśni dworskich. Jego młodszy, przyrodni brat, również Henryk, był założycielem dynastii brabanckiej w Hesji.
Henryk IV (1261-1267), syn Henryka III, księcia Brabancji, i Adeli (Aleydis), księżniczki burgundzkiej, ur. ok. 1251 r., książę pod opieką matki od 1261 r., z powodu niesprawności fizycznej i umysłowej abdykował w 1267 r. na rzecz brata Jana i wstąpił do klasztoru św. Benigna w Dijon. Zm. po 1272 r.

[Borys Paszkiewicz, Anita Chiron-Mrozowska, oprac. Michał Zawadzki]