Solid, złota moneta rzymska, wprowadzona przez Kontantyna I (306-337) w zachodniej części Imperium. Solid ważył ok. 4,55 g. W Bizancjum bity do XI w., w zmienionej formie produkowany później w innych państwach europejskich.

Herakliusz II (641), Flavius Constantinus Heraclius, Heraclianus, Konstantyn Herakliusz, Heraklonas, syn cesarza Herakliusza I i Martyny, ur. w 625/6 r., cezar w 632 r., koronowany współcesarz od 638 r., Senior Augustus w 641 r., zdetronizowany i okaleczony we wrześniu 641 r., zm. niewiele później na wygnaniu. Współwładcy: Dawid Tyberiusz, syn cesarza Herakliusza I i Martyny, cezar w 641 r., zapewne współcesarz w 641 r.; Konstans II (właściwie Konstantyn III), syn cesarza Herakliusza Konstantyna i Gregorii, ur. w 630 r., współcesarz od 641 r., samodzielnie od września 641 r., zm. w 668 r.

Awers z trojgiem władców pojawił się w 632 r., gdy obok Herakliusza I i Herakliusza Konstantyna cezarem został Heraklonas. Na imiona władców nie było już miejsca (oznacza je monogram na rewersie). W 641 r. po śmierci dwóch pierwszych cesarzy do panującej trójki włączano następnych członków dynastii — wyobrażenie na monetach pozostało bez zmian.

[Borys Paszkiewicz, Anita Chiron-Mrozowska, oprac. Michał Zawadzki]