Po I rozbiorze Polski, w 1772 r., monarchia Habsburgów (Austria) zajęła południowe ziemie Polski, nazywane odtąd Królestwem Galicji i Lodomerii; aneksję uzasadniano historycznymi prawami Austrii do tych ziem. Już w 1741 r. cesarzowa Maria Teresa zaczęła używać tytułu królowej Galicji i Lodomerii, jej syn Józef II, który współrządził Austrią od 1765 r., również tytułował się królem Galicji i Lodomerii. Nowy gubernator Galicji Johann Anton von Pergen uroczyście przejął władzę nad Galicją w październiku 1772 r. we Lwowie, a dopiero 29 XII 1773 r. w Wiedniu odbyło się uroczyste zhołdowanie stanów galicyjskich, lecz nie przed władcą, ale przed urzędnikami cesarskimi.

Na medalu alegorycznie przedstawiono scenę hołdu. Trzy tarcze herbowe reprezentują zwierzchnią monarchię Habsburgów (Pas), Galicję (Aaron – herb archidiecezji krakowskiej) i Lodomerię (pasy szachowe włodzimierskie). Medal znany w złocie i w licznych zbiorach w srebrze, wykonany przez wiedeńskiego medaliera Johanna Martina Kraffta (1738–1781), uznanego za jednego z najlepszych w tej epoce, który pracował w mennicach wiedeńskiej, mediolańskiej i monachijskiej, wykonywał medale dla różnych dworów i osób. Ten sam artysta jest autorem małych żetonów wydanych na tę okazję.

[Juliusz W. Zacher]